هيوا

 شاید همه ی این اتفاق ها که حتی از نظر من هم خوشبختی میاد ، خود خوشبختی باشن . اما شاید حالا که تنها شبا توی شهر خودم ، زیر بارون ، پر از خشم و نفرت و تنهایی و خیانت قدم می زنم ... شاید این خوشبختیه ! شاید سالگرد ازدواج یه دوست غریبه یا شاید عقد یه دوست نه چندان مهم یا شاید خوب سربازی رفتن یه دوست خیلی خوب یا شاید خوب بودن یه دوست ... شاید اینا خوشبختیه یا شاید من ...
"من دوباره می نویسم "
این جمله رو خیلی ها می شناسن . این یعنی من دوباره کار می کنم ، داستان می نویسم ، فیلم نامه می نویسم ... در کل فکر می کنم . اما بازم می نویسم ، بازم عجیب شدم ، بازم خیالاتی شدم ، بازم نمی خوابم ، بازم کابوس می بینم ، بازم دیوونه شدم و خیلی سعی می کنم تا دوباره برای یه خورده خواب قرص نخورم . آخه ... خیلی زحمت کشید . از خودش مایه گذاشت تا من بخوابم ... بدون قرص . حالا اونم دیگه نمی خوابه ...
نمی دونم . از من بعیده اینقدر شلخته و بد بنویسم . اما من ... دوباره تنها می رم موج شکن ، دوباره زیر بارون خودم و خیس می کنم ، دوباره ...
همه ی اینا بعلاوه خیانتی که خیلی زشت بود . خیلی .
معلومه دلم گرفته ؟ نه !؟ معلومه نمی دونم با کی دارم صحبت می کنم ؟ نه ؟!
دیگه نمی تونم ... دیگه نمی تونم مبارزه طلب باشم . نمی تونم از اول شروع کنم . می خوام همین طور برم و فقط سعی کنم یادم بره روزی همه به زندگیه عاشقانه ی من نگاه می کردن و توی دلشون آرزوی داشتن فقط لحظه ای از زندگی من و داشتن . می خوام بیشتر ببینم . از دنیای آدمایی که هیچ وقت توش زندگی نکردم . می خوام زنده بمونم ... می خوام ...
.
.
ببخشید ! شب بخیر